Bir zamanlar üç arkadaş varmış;
Üçü bir arada oldu mu
harikaymış her şey…
Gün gelmiş aşkın işi çıkmış…
Eh meslek bu kolay mı?
Ama dostlarından ayrılmadan önce söz vermiş onlara.
Beni özlediğinizde gelin demiş; uzaklarda olmayacağım.
Nerede gözleri arzuyla dolu birbirlerine bakan bir çift görürseniz ben ordayım.
Ve ayrılmış yanlarından…
Peki demiş Dostluk Güvene;
madem öyle ben de yoluma düşeyim…
Görev çağırır…
Ama merak etme,
nerde birlikte ağlayan iki insan görürsen
Bil ki ben ordayım…
Güven ağzını açmış veda etmek için ama
Dostluk ayrılmış arkadaşının yanından onun son sözünü dinlemeden…
Ve gitmiş uzaklara…
Güven
sessizce içinden geçirmiş elinde olmadan…
“Beni kaybederseniz,
bir daha asla bulamazsınız…”
Hiçbir zaman “GÜVEN”i yitirmemeniz temennisiyle